Video Studio Gdańsk po raz drugi aplikuje o środki finansowe na wsparcie swoich działań statutowych w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności – KPO dla kultury 2025. Przedmiotem wniosku są kolejne archiwalne filmy, zrealizowane w kręgu kultury niezależnej:
1 „Kandydat” (1981)
Relacja z pierwszych demokratycznych wyborów powojennej generacji Polaków - wyborów przewodniczącego "Solidarności" w 1981. Pierwsza niełatwa lekcja demokracji – ścierają się nie tylko czterej poważni kandydaci na stanowisko przewodniczącego „Solidarności”, ale i polityczne tradycje narodu. „Głosowałbym na Rulewskiego, ale moi wyborcy chcą Wałęsę” – waha się jeden z delegatów. Napięta atmosfera, kulisy wyborów i ich zwycięzca – Lech Wałęsa. Pierwszy obraz zrealizowany przez niezależną telewizję w Polsce.
2 „Opowieści Okrągłego stołu” (1989)
Reportaż z obrad w Warszawie, pokazujący kuluary Pałacu Namiestnikowskiego, gdzie spadają z ludzkich twarzy maski przywdziewane na czas rozmów w komisjach i występów przed kamerami telewizji. Unikalny zapis historycznych rozmów, które doprowadziły do końca panowania w Polsce systemu komunistycznego. Film, zrealizowany na amatorskiej taśmie Video8 ukazuje zderzenie dwóch światów - pezetpeerowskich aparatczyków, którym władza już wyślizguje się z rąk i opozycjonistów, którzy już wkrótce obejmą najwyższe stanowiska w państwie. Dzięki temu, że dla obu stron była to sytuacja nowa, w „Opowieściach okrągłego stołu" nie brakuje sytuacyjnego humoru i zabawnych anegdot.
3 „Wałęsa-Prezydent” (1991)
Dwanaście twarzy-wizerunków Prezydenta, odzwierciedlających różne aspekty pierwszego roku kadencji L.Wałęsy. Polityczno-społeczne wątki pomieszane w interesujący sposób z ciekawostkami, scenkami anegdotycznymi i nieoficjalnymi zachowaniami Prezydenta, których barwności nie oddają żadne słowa.
4 „Fordon” (1992)
Film o losach więźniarek politycznych w latach 1945-56, kiedy to skazano setki niewinnych kobiet i więziono je w najcięższych warunkach w bydgoskim więzieniu – Fordonie.
5 „Senior” (1991)
Filmowy portret prof. Stanisława Stommy, prawnika, publicysty, polityka, wielkiego autorytetu moralnego, seniora polskiego parlamentu, który jako jedyny w 1976 roku nie głosował za wprowadzeniem do Konstytucji zapisu o sojuszu z b. ZSRR i o kierowniczej roli b. PZPR.
6 „Lider” (1991)
Pełnometrażowy film dokumentalny o Lechu Wałęsie, wzbogacony unikalnymi zdjęciami wydarzeń politycznych i społecznych z lat 1980-1991.
7 „Solidarność – czas zmiany” (2005)
Film dokumentalny, zachowujący w zbiorowej pamięci najważniejszego wydarzenia społeczno-polityczne XX wieku, dotyczącego regionu gdańskiego i miasta Gdańska, promieniującego nadal na całą Europę – narodzin „Solidarności”, utrwalający wizję „Solidarności” jako ruchu, który zmienił oblicze i mapę Europy. O fenomenie tej zmiany mówią wybitne osoby tworzące „Solidarność” i z nią związane, prezentując własną refleksję nad dorobkiem „Solidarności” : prof. prof. Jadwiga Staniszkis i Paweł Śpiewak, Piotr Wierzbicki, Andrzej Wajda, Lech Wałęsa i inni. Bogaty materiał archiwalny.
8 „Ballada o prawdziwym kłamstwie” (2007)
Wciągająca opowieść o roli propagandy w PRL-u, skonstruowana na bazie materiałów archiwalnych oraz tekstów, przypominających PRL-owską rzeczywistość, zinterpretowanych przez Piotra Fronczewskiego. Z filmu wyłania się raz po raz naczelna zasada, jaka przewodziła naszym przywódcom: miłość do Kraju Rad. Przez ponad 40 lat godziła ona w najbardziej żywotne polskie interesy: swoista radziecka okupacja wypierała z Polaków świadomość niepodległego państwa. Opowiedziana przewrotnie, bo z humorem historia PRL-u może odpowiedzieć na pytanie, dlaczego do dziś próbuje się budować pomniki dawnemu ustrojowi...
9 „Człowiek ze złotym obiektywem” (2009)
Film poświęcony wybitnemu fotografikowi - Markowi Karewiczowi. Barwna i nasycona historią opowieść o muzyce, fotografowaniu i fotografowaniu muzyki... Wędrówkę po wydarzeniach muzycznych wraz z bohaterem odbywają w filmie fotografowani przez niego artyści, m.in. Irena Santor, Ewa Bem, Hanna Bakuła, Grzegorz Markowski, Leszek Możdżer...Bogaty materiał archiwalny uzupełniają anegdoty Karewicza.
10 „Film o wolnej Polsce” (2010)
Dokument, przedstawiający dwudziestolecie przemian w Polsce, od 1989 roku, w oczach aktywnych uczestników minionych wydarzeń. Drogę, jaka przebyła polska gospodarka i polskie społeczeństwo oceniają : Joanna Szczepkowska, Lech Wałęsa, Tadeusz Mazowiecki, abp Tadeusz Gocłowski, Leszek Balcerowicz, Mieczysław Wilczek , Stanisław Kwiatkowski, Izabela Sierakowska, Wojciech Reszczyński, Szewach Weiss, Przemysław Gintrowski, Piotr Bikont, Piotr Skwieciński, Wojciech Jaruzelski, Lech Kaczyński oraz „pieprz” tego filmu - „Major” Waldemar Fydrych / Pomarańczowa Alternatywa, który patrzy na minione lata z przymrużeniem oka. Barwy dodają też krasnoludki, które ciągle mieszają w naszej historii.
11 „Ludzie w cieniu tablic” (2013)
Film dokumentalny, przedstawiający historię tablic z 21. sierpniowymi postulatami. Tablice stanowią nie tylko symbol walki Polaków o wolność i demokrację. Są też otwartą księgą, z której wyczytać można losy ludzi. Powstały jako oręż walki z rządową dezinformacją, jako dzieło dwóch młodych i zdecydowanych opozycjonistów. Szybko stały się obiektem zainteresowania wielu ludzi w całym kraju. W stanie wojennym ich losy splotły się z losami pracowników Narodowego Muzeum Morskiego. Ocalały ukryte w prywatnym mieszkaniu i są materialnym dowodem tego, że droga do wolności zaczęła się w Gdańsku.
12 „O kinie: Bokiniec” (2015)
Gdański DKF „ŻAK”, lata 60. i 70. ubiegłego stulecia, najwięksi polscy twórcy filmowi, ich filmy i zaangażowani odbiorcy tych filmów... Dokument o Lucjanie Bokińcu – pomysłodawcy Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych (dzisiejszego Festiwalu Filmowego w Gdyni) - przypomina współczesnemu widzowi czas, w którym kino rzeczywiście kształtowało człowieka i miało siłę zmieniania świata. Czy dzisiejsze kino ma szansę odegrać podobną rolę? Lucjan Bokiniec powiedziałby: „Jak najbardziej tak! Bo w życiu nie ma rzeczy niemożliwych”. Za żarliwością, humorem i charyzmą Bokińca tęsknią w filmie m.in. Andrzej Wajda, Antoni Krauze, Janusz Zaorski i Józef Gębski – reżyserzy zawdzięczający naszemu bohaterowi najwspanialsze spotkania publiczności ze swoimi filmami.
13 „Zdzisław Najder. Chciałem zostać lotnikiem” (2017)
Film poświęcony jednemu z najwybitniejszych przedstawicieli życia społeczno-politycznego współczesnej Polski. Zdzisław Najder tkwił w najintensywniejszym okresie transformacji ustrojowej reorientacji geopolitycznej w centrum polskiej polityki. Poprzez jego losy i z jego perspektywy film opowiada o drodze wychodzenia Polski ze strefy wpływów Moskwy na rzecz integracji z Zachodem w latach 1975-1992, ukazując Najdera jako polityka, intelektualistę, człowieka, ale też prowadzi widza do głębszych, bardziej uniwersalnych refleksji na temat mechanizmów wielkiej polityki i uwikłania w nią ludzkiej jednostki. W filmie występuje on sam i liczni świadkowie jego życia i działalności. Inscenizacje i archiwalia ukazują współczesną mu historię.
14 „Andrzej Cybulski. Bilety do szczęścia” (2020)
Film dokumentalny poświęcony wybitnemu menedżerowi kultury, dyrektorowi wielu trójmiejskich instytucji kultury, literatowi - autorowi m.in. "Pokolenia kataryniarzy" - Andrzejowi Cybulskiemu. Realizował wiele programów artystycznych w dziedzinie filmu - w ramach DKF im. Zbyszka Cybulskiego, teatru - także eksperymentalnego i muzyki (zwłaszcza jazzowej) przede wszystkim w czasach rozkwitu kultury studenckiej w Klubie Żak, którego był wieloletnim szefem. Współtworzył Wojewódzki Ośrodek Kultury w Gdańsku, był dyrektorem Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART w Sopocie, gdzie zrealizował w latach 70. ubiegłego wieku kilkanaście festiwali w Operze Leśnej. Szefował redakcji "Liter", kierował Teatrem Muzycznym w Gdyni, z którym musiał pożegnać się w wyniku decyzji o wystawieniu słynnego musicalu "Kolęda-nocka". Jego ożywiona i twórcza działalność zapisała się pięknymi kartami w historii życia społeczno-kulturalnego przede wszystkim Gdańska, Sopotu i Gdyni. Filmowy portret niezwykłego człowieka, który dzięki swojej pracy, pasji i osobowości wniósł niezaprzeczalny wkład w dorobek kulturalny regionu gdańskiego, samemu dzięki temu stając się szczególnym jego dziedzictwem, a także zapisem czasów, w których artyści angażowali cały swój potencjał twórczy dla omijania cenzorskich ograniczeń w imię niezależności sztuki.
15 „Taśmy wolności” (2021)
Film dokumentalny, ukazujący powstanie w 1981 roku podczas I Zjazdu Solidarności w Gdańsku pierwszej niezależnej w powojennej Polsce telewizji, która stworzyła zręby organizacyjne dzisiejszego Video Studio Gdańsk - pierwszego i najdłużej działającego niezależnego producenta telewizyjnego w Polsce. Projekt podsumowuje 40 lat jego działalności.